رمان پرسه باران

۱. صبح بعد از دو سؤال صبح، نور خاکستری از لای پرده‌ها وارد شده بود. لپ‌تاپ هنوز روی میز باز...

۱. تاریکی و اسم‌های ناتمام خانه ساکت بود. نه از آن سکوت‌هایی که آدم را آرام می‌کنند؛ از آن سکوت‌هایی...

۱. مغزی که خاموش نمی‌شود دو روز بعد، نگار بعد از کلاس از ساختمان دانشکده بیرون آمد. هوا ابری بود...

۱. عصر آرام در کافه دانشگاه بعدازظهر، دانشگاه آرام‌تر از همیشه بود. کلاس‌ها تمام شده بودند و بیشتر دانشجوها ساختمان...

۱. کافه، قهوه، سه فنجان زنگ کلاس که خورد، دانشجوها مثل همیشه با عجله از سالن بیرون ریختند. سینا، همان...

۱. هر شب با سکوت کلید در قفل چرخید و درِ سنگین با صدای آهسته‌ای باز شد. ایرج پا به...

۱. نور عصر از پنجره‌های بزرگ کافهٔ دانشکدهٔ علوم انسانی در ساعت‌های بعدازظهر همیشه شلوغ‌تر از آن چیزی بود که...

۱. خلوت‌تر از همیشه فرهاد تازه از مطب بیرون آمده بود که گوشی‌اش لرزید. خیابان خلوت‌تر از همیشه بود و...

۱. سایه‌ی درخت چنار ساعت هفت و ربع بود و باران هنوز نرسیده بود. فرهاد برای سومین بار گوشی را...

۱. پایان یک روز دانشگاه کلاس تمام شده بود، اما نگار هنوز پشت تریبون ایستاده بود. دانشجویان یکی‌یکی بیرون رفتند...